![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
Een deel van dit weblog heb ik gewist. Omdat ik me schaam voor de dingen die ik heb geschreven. En omdat ik veranderd ben. Tenminste, dat hoop ik. Of nee, ik weet het zeker. En ik ben er heel blij om.
De uitzending van het programma De Naakte Waarheid is op zich wel een goed moment om terug te blikken op dit weblog. Als ik ook maar wat van de positiviteit en bescheidenheid van kandidaat Petra had gehad in de tijd waarin ik dit weblog schreef, had ik toen misschien wel bereikt wat ik wilde bereiken.
Het was grappig, nou ja...grappig, ironisch, om te lezen dat ik me druk maakte om het formaat van mijn neus, terwijl ik het deel van mezelf dat pas echt zorgwekkend was over het hoofd zag: mijn innerlijk. Ik had ontzettend oppervlakkige doelen in het leven. En ik was daarbij ook nog eens een verwend, depressief nest dat bijna in elk bericht klaagde.
Ik was debiel - echt debiel. Ik wist niks, 'hield van' mensen waaronder criminelen die niet bestonden, en deed krankzinnige uitspraken.
Ik las de rotopmerkingen van die mensen op internet (Nog zo iets - het kon me iets schelen wat wildvreemde mensen van internet over me dachten), die ik toentertijd in een masochistische bui op had geslagen.
Nu pas besef ik dat de onbekende vreemden van internet gelijk hebben gehad.
Had ik dat maar eerder beseft, maar ja, niets aan te doen.
Ik voel me goed dat ik mijn oude berichten heb gewist. Ik heb ze wel opgeslagen, maar niemand kan ze nog lezen, ze bestaan dus niet meer. Mijn oude ik bestaat niet meer.
Natuurlijk kun je je verleden niet echt wissen. Hoe je vroeger was heeft invloed op hoe je nu bent. Etc. Maar je kunt wel veranderen. De toekomst kun je wel veranderen. Daar ben ik van overtuigd.
En ik denk ook dat je je verleden moet leren accepteren. Heel cliché en positief allemaal. Maar ja, het is zo. En ik denk dat het me nu wel lukt. Want soms moet ik wel lachen over hoe ik mijn leven haatte en alles zo'n drama vond. Want ik besefde dan zelf ook wel dat ik me aanstelde. En ik denk dat de meeste tieners zoiets wel hebben gehad. Al waren die misschien niet zo egoistisch, oppervlakkig, dom of gestoord als ik. Of misschien wel. Ik zal het nooit weten.
Aan Elke: Nogmaals sorry. Ik had je niet willen beledigen.
Aan mijn ouders: Sorry, alle pubers haten hun ouders.
Aan Maurice : Ik ben blij dat je me dit LJ kunt vergeven :)
Om dit bericht af te sluiten en als bewijs dat ik niet meer kwaad ben op wie dan ook en vanaf nu me nooit meer druk zal maken om onbelangrijke dingen:
3. Yesh
because i like your face.
because i've never heard of most of the music you listen to
because you like cats
because you're sarcastic
:)
13.Yes. very interesting application! strong opinions, and i love the second link for "make me laugh". that was so awesome
yes it doesn't really matter since everyone else before me said no. but this is about looks and you've got potential. good luck.
Vroeger was ik altijd bang om gelukkig te zijn omdat ik me dan schuldig voelde tegenover anderen omdat maar 2% van de mensen gelukkig lijkt te zijn en omdat ik bijgelovig was en dacht dat je doodging als je al je doelen had bereikt. Maar nu weet ik dat dat flauwekul is. Want zodra je je doelen hebt bereikt, komen er weer nieuwe bij. Tenminste, dat hoort. Anders moet je ervoor zorgen dat er meer doelen bijkomen.
De uitzending van het programma De Naakte Waarheid is op zich wel een goed moment om terug te blikken op dit weblog. Als ik ook maar wat van de positiviteit en bescheidenheid van kandidaat Petra had gehad in de tijd waarin ik dit weblog schreef, had ik toen misschien wel bereikt wat ik wilde bereiken.
Het was grappig, nou ja...grappig, ironisch, om te lezen dat ik me druk maakte om het formaat van mijn neus, terwijl ik het deel van mezelf dat pas echt zorgwekkend was over het hoofd zag: mijn innerlijk. Ik had ontzettend oppervlakkige doelen in het leven. En ik was daarbij ook nog eens een verwend, depressief nest dat bijna in elk bericht klaagde.
Ik was debiel - echt debiel. Ik wist niks, 'hield van' mensen waaronder criminelen die niet bestonden, en deed krankzinnige uitspraken.
Ik las de rotopmerkingen van die mensen op internet (Nog zo iets - het kon me iets schelen wat wildvreemde mensen van internet over me dachten), die ik toentertijd in een masochistische bui op had geslagen.
Nu pas besef ik dat de onbekende vreemden van internet gelijk hebben gehad.
Had ik dat maar eerder beseft, maar ja, niets aan te doen.
Ik voel me goed dat ik mijn oude berichten heb gewist. Ik heb ze wel opgeslagen, maar niemand kan ze nog lezen, ze bestaan dus niet meer. Mijn oude ik bestaat niet meer.
Natuurlijk kun je je verleden niet echt wissen. Hoe je vroeger was heeft invloed op hoe je nu bent. Etc. Maar je kunt wel veranderen. De toekomst kun je wel veranderen. Daar ben ik van overtuigd.
En ik denk ook dat je je verleden moet leren accepteren. Heel cliché en positief allemaal. Maar ja, het is zo. En ik denk dat het me nu wel lukt. Want soms moet ik wel lachen over hoe ik mijn leven haatte en alles zo'n drama vond. Want ik besefde dan zelf ook wel dat ik me aanstelde. En ik denk dat de meeste tieners zoiets wel hebben gehad. Al waren die misschien niet zo egoistisch, oppervlakkig, dom of gestoord als ik. Of misschien wel. Ik zal het nooit weten.
Aan Elke: Nogmaals sorry. Ik had je niet willen beledigen.
Aan mijn ouders: Sorry, alle pubers haten hun ouders.
Aan Maurice : Ik ben blij dat je me dit LJ kunt vergeven :)
Om dit bericht af te sluiten en als bewijs dat ik niet meer kwaad ben op wie dan ook en vanaf nu me nooit meer druk zal maken om onbelangrijke dingen:
3. Yesh
because i like your face.
because i've never heard of most of the music you listen to
because you like cats
because you're sarcastic
:)
13.Yes. very interesting application! strong opinions, and i love the second link for "make me laugh". that was so awesome
yes it doesn't really matter since everyone else before me said no. but this is about looks and you've got potential. good luck.
Vroeger was ik altijd bang om gelukkig te zijn omdat ik me dan schuldig voelde tegenover anderen omdat maar 2% van de mensen gelukkig lijkt te zijn en omdat ik bijgelovig was en dacht dat je doodging als je al je doelen had bereikt. Maar nu weet ik dat dat flauwekul is. Want zodra je je doelen hebt bereikt, komen er weer nieuwe bij. Tenminste, dat hoort. Anders moet je ervoor zorgen dat er meer doelen bijkomen.
![[i'm parvati patil!]](http://atypically.net/hp/images/parvati.jpg)
exanimate